De automobilist die onlangs een medewerker van het Wijkse Veer ondersteboven reed, is gepakt. De 'ponthufter', zoals hij inmiddels is gedoopt door de Telegraaf, blijkt een 51-jarige Audi-bestuurder te zijn. Dat verbaast me niets, want de meeste Audirijders blinken inderdaad uit in het vertonen van asociaal weggedrag. Anderen onnodig in gevaar brengen, maar zelf arrogant verder slalommen tussen het gepeupel door. Die auto’s worden standaard geleverd zonder richtingaanwijzers, zodat het voor de andere weggebruikers altijd gissen blijft wat ze nu weer van plan zijn. Let maar op: als je op de snelweg iemand betrapt op een roekeloze of ondoordachte actie, is het negen van de tien keer een Audi. Ik noem het de Wet van Janus.
Wel bijzonder trouwens, dat je in een auto van 40.000 euro rijdt, maar niet de schamele € 1,80 kunt neertellen voor de overtocht naar Maurik. Meneer dacht wel even te kunnen pinnen en was vervolgens verbaasd dat wij boeren hier in de provincie nog werken met dat vieze muntgeld. Ik vermoed dat hij eerst nog geïrriteerd met zijn Goldcard heeft gezwaaid om vervolgens zuchtend zijn raampje te laten zakken om die onbeschaafde pummel eens flink de les te lezen. Deze bleef echter onverstoorbaar. In een typisch staaltje van Wijkse klantvriendelijkheid bood hij de klant wel de mogelijkheid om het bedrag even elders te gaan pinnen en dit vervolgens alsnog te komen voldoen. Moest ‘ie wel even zijn mobieltje of zijn rijbewijs als zekerheid achterlaten. Nu draagt dit soort mensen sowieso geen rijbewijs op zak, het idee alleen al. En ze laten nog liever hun eerstgeboren kind achter dan dat ze hun iPhone uit handen geven. Een duidelijke patstelling dus.
Toen de pontmedewerker vervolgens een bewonderend klopje gaf op de motorkap van die prachtauto moet er iets in dat proletenhoofd zijn geknapt. Hij heeft zijn gaspedaal ingetrapt en pas weer losgelaten bij de elektronische toegangspoort van zijn Brabantse villa. Nu heeft de politie hem dus opgespoord en komt deze manager in plaats van excuses met een claim voor de schade aan zijn wagen. Ongetwijfeld wordt er ook al een rechtszaak voorbereid door wat studievriendjes die nu 'iets in de advocatuur doen'. Dus hij gaat waarschijnlijk nog aan het langste eind trekken ook. Waarin een klein land groot kan zijn, zullen we maar zeggen.
Mooi woord trouwens, 'ponthufter'. De Telegraaf neemt hiermee duidelijk een voorschot op de titel 'woord van het jaar'. Ik moet toegeven dat ik in het verleden wel eens in soortgelijke bewoordingen (misschien ietsje feller) heb gedacht over de veermedewerkers zelf. Snel pesterig wegvaren als je de longen uit je lijf fietst om de overtocht te halen. Of overdreven door het lint gaan als je je met je fiets aan de verkeerde kant opstelt. Maar nu geef ik ze voor een keer gelijk. Die Audi had een week later overwoekerd door algen uit de Lek getakeld moeten worden. En de chauffeur in overspannen toestand met een gerafelde stropdas om zijn nek en alleen een linkerschoen aan teruggevonden in een Maurikse schuur. Oh, en een lintje voor het voltallige veerpersoneel. Dat zou pas echt rechtvaardig zijn.
Janus
