Vanmorgen, tijdens het lezen van de papieren krant aan het ontbijt, redelijk verrast door een artikel waarbij het "wijkse' weer betrokken is bij een landelijke primeur. We zijn een babyplanner rijker in Wijk! Na het fenomeen weddingplanner, u weet wel waar je zo'n basaal feestje mee regelt zoals Wesley en Yolanthe, nu dus tijd voor de volgende stap op de ladder. Een 27 jarige inventieve inwoonster van Wijk ziet hier wel een boterham in. Het moment van conceptie wordt niet gepland hoor, enkel wat je na de daadwerkelijke bevruchting zoal nodig hebt. De grootste winst die de klanten kunnen halen: tijd!

Want, o o, we zijn zo druk, hebben geen tijd om zelf een Maxi Cosi met bijbehorend design slaapzakje te kopen want we hebben allebei een baan en de rest gaat op aan sociaal netwerken en vakantie houden. Dus al dat geneuzel kunnen we nu mooi uit besteden en kunnen we onze tijd beter gebruiken om ons te profileren in het bedrijf zodat we nog een stapje verder komen, het beter vullen van onze Hyves en LinkedIn pagina's en kijken of we toch voor de status niet nog een beter en groter huis kunnen bemachtigen. En dan verdien je natuurlijk de lichtelijk gepeperde rekening van zo'n planner wel terug.

Wat is het volgende vraag ik mij dan af? Een puberplanner? Gat in de markt denk ik. Iemand die de opvoeding van de drukke baasjes overneemt en de puistekopjes eens leert om na het stappen, dat doen ze namelijk al veelvuldig in het puberale stadium, andersmans eigendommen met rust te laten. En dat het nog steeds netjes is met twee woorden te spreken en respect te hebben voor degenen die al wat jaren langer op deze aardkloot rondlopen. Kinder- en naschoolse opvang hebben we al geregeld, dus dat levert ons weer tijd op om met belangrijke zaken bezig te zijn. Opvoeding kost nu eenmaal veel en veel te veel tijd. Carrièreplanning en andere randzaken bestaan al, daar is geen brood meer mee te verdienen, stervensbegeleiding is er ook al, markt verzadigd.

Kunnen we eigenlijk zelf nog iets? Alles kan tegenwoordig uit je handen worden genomen en eigen initiatief wordt onmiddellijk bestraft lijkt het wel. Gelukkig hebben we dan nog ons gemeentebestuur, die stuurt ons de goede kant op. Doen de dingen sobertjes en willen juist dat we zelf meer doen. Kijk die kant moet het uit, zelf de straat op met de schoffel en de hark, onderwijl gezellig keuvelen met de buren die we anders nooit zien of spreken. Misschien zelfs wel een keer leuk om volledig uit je dak te gaan en met de buurvrouw op stap te gaan om spulletjes te kopen voor een nieuwe wereldburger. Wie gaat dit even plannen?