ditiswijk.nl internetportaal voor Wijk bij Duurstede, Cothen en Langbroek.

Wijk bij Duurstede, 28 januari 2012. De winkeliersvereniging heeft grootse plannen met de Peperstraat. Even voor de duidelijkheid: de Peperstraat is die uitgestorven spookstraat waar je snel doorheen fietst op weg naar een andere bestemming. Er zijn maanden dat ik er niet kom. Typisch zo’n straat waar je op koninginnedag een keer doorheen slentert, om daarna snel de gezelligheid weer op te zoeken. Vooral voorbij de snackbar wordt het opeens zo’n donkere steeg waar ik mijn kinderen in ieder geval niet zelfstandig doorheen zou sturen.

Maar daar lijkt nu verandering in te gaan komen, want er liggen ambitieuze plannen op tafel. De Wijkse ondernemers hebben de koppen bij elkaar gestoken en daar is een behoorlijk baanbrekend conceptje uitgekomen. Let wel, dit zijn dezelfde mensen die beginnen te piepen als er een oliebollenkraam binnen een straal van een kilometer van hun winkel wordt geplaatst. Het hele begrip concurrentie vinden ze doodeng. Deze helden hebben nu dus bedacht dat de Peperstraat een overdekte winkelpassage moet worden. Ik heb het nieuwsbericht in ’t Groentje een paar keer doorgelezen, want ik had sterk het gevoel dat ik in de maling werd genomen. Ik zag Frans Bauer al op een hijskraan zitten om, gadegeslagen door verbijsterde voorbijgangers en verborgen camera’s, die overkapping tergend langzaam omlaag te laten zakken. Maar ik ben bang dat ze het menen. En hoe.

Vergis je niet, er is goed over nagedacht door deze grote geesten. Uit onderzoek is gebleken dat zo’n overkapping kan leiden tot een verveelvoudiging van het aantal winkelende klanten. En in Houten en Veenendaal is het ook best een succes. Tsja, daarmee is eigenlijk alles al gezegd. Als dat je enige argumenten zijn om de binnenstad te gaan verminken, dan verdien je het niet om serieus te worden genomen. Ze noemen het zelf een revolutionair plan. Ik noem het krankzinnig. Ik weet niet wat er doorgaans geschonken wordt op de vergaderingen van die club, maar ik vermoed dat er op deze bewuste bijeenkomst ook nog behoorlijk wat geestverruimende middelen genuttigd zijn. Dan kunnen die middenstanders nog zo hard roepen dat het wel een “volledig transparante overkapping” wordt die “past bij het historische karakter van de binnenstad”, maar dat vind ik nou niet echt geruststellend klinken. Een mooie, authentiek middeleeuwse aluminium kap, is dat wat ze bedoelen? Er moet ruim drie ton voor worden uitgetrokken. Nou ben ik bouwkundig niet zo onderlegd, maar voor zo’n bedrag zie ik nog geen Hoog Catharijne verrijzen. Het klinkt meer als heel veel lekkages en slecht afgewerkte hoekjes. Ook dat nog. Het plan is nu nog in de verkennende fase. Ik stel voor dat het daar lekker blijft. Dan hoeft er verder niet te worden vergaderd over “prettige achtergrondmuziek” en “sfeervolle verlichting”.

Alsof ze zelf nu al nattigheid voelen, nodigen de winkeliers iedereen uit om mee te denken. Geen probleem. Meedenken kan altijd, ik ben de beroerdste niet. Maar dan gaan we het dus wel even wat groter aanpakken. Die ruïne in het bos bijvoorbeeld, kunnen we daar geen appartementencomplex neerzetten? Uiteraard zonder het historische karakter van die plek uit het oog te verliezen. Dat spreekt voor zich. Of een middelgroot vliegveld bij het industrieterrein? Is dat wat? Uit onderzoek is namelijk gebleken dat dat de nodige economische bedrijvigheid en werkgelegenheid met zich meebrengt. Om van het toerisme nog maar te zwijgen. Terwijl u dit leest worden mijn plannen uitgewerkt door een gerenommeerd architectenbureau. Daar hangt natuurlijk wel een prijskaartje aan, maar daar komen we wel uit. De provincie heeft vast nog wel een potje. En anders zal ik de gemaakte kosten te zijner tijd declareren bij Hart van Wijk. Maar zover is het nog niet. Ik zit nu nog in de verkennende fase.

Janus

Wijk bij Duurstede, 21 januari 2012. Ik las op deze site, nog net voordat de boel door cyberterroristen werd platgelegd, dat de bushaltes in Wijk de afgelopen maanden een opknapbeurt hebben gehad. Allemaal leuk en aardig, maar de meest indrukwekkende bushalte staat in de stadshaven. Even los van het feit dat er geen bus stopt. Nog net voordat deze barre winter begon, is daar een soort dug-out neergezet om voortaan als leugenbank te fungeren. Daar doet de gemeente dan weer niet moeilijk over. Prestigeprojectje van de heer Swillens. Het heeft misschien allemaal wat langer geduurd dan verwacht, maar dat is niet zo vreemd. Het is namelijk niet niks wat daar zo maar even tussen neus en lippen door is neergekwakt. We waren de laatste tijd al het een en ander gewend, met die futuristische fietsenstallingen die je hier en daar zag verrijzen, maar dit slaat alles. Het schijnt dat dit gevaarte zelfs vanuit de ruimte kan worden waargenomen. En dat alles, zodat er door de oudere Wijkenaar in een redelijke mate van comfort kan worden uitgeweid over het ziekteverloop van die en die, de voors en tegens van heuptransplantaties en dat soort dringende zaken. En laten we eerlijk zijn, als je op die leeftijd bent beland is alles urgent.

Nou weet ik niet hoe het overdag is, maar ’s avonds is die plek in ieder geval stevig in handen van de hangjeugd. En die pubers benutten hem dan weer om lege chipszakken en blikjes Red Bull neer te gooien en wat ongewenste tienerzwangerschappen in gang te zetten. Met als bijkomend voordeel dat ze daar in alle windstilte hun spaarzame hersencelletjes kunnen wegknetteren. Nooit meer achter weggewaaide vloeitjes aanrennen, of de met moeders huishoudportemonnee gefinancierde hasjbrokjes van de straat schrapen. Maar gewoon in alle rust je jointje draaien en oproken. En dan nog mekkeren dat er nooit iets voor de jongeren wordt gedaan. In mijn tijd moesten we een prullenbak in de fik steken om nog enigszins op temperatuur te blijven. Sloegen we elkaar af en toe in het gezicht om niet aan onderkoeling ten prooi te vallen.

Nu is er ook nog sprake van dat de zijkanten van die constructie worden dichtgemaakt. Dan blijft de rook dus ook nog lekker hangen onder die overkapping. Word je kapot stoned van, ouwe! Wat natuurlijk weer zijn weerslag heeft op de oudjes die een paar uur later even de rollator de rollator laten en in alle vroegte in die wietbunker plaatsnemen. Dan gaan de gesprekken ineens niet meer over de naderende echtscheiding van Sjaan van Henk van Teus, je weet wel, de zus van Schele Bep. In plaats daarvan zitten de senioren met gelige gezichten en bloeddoorlopen ogen te filosoferen over de WAANzinnige patronen in het voegwerk van de walmuur. Daar hadden ze de afgelopen 90 jaar eigenlijk nooit zo op gelet, maar dat is dus echt vage shit weet je. En maar urenlang gefascineerd staren naar het vikingbeeld, alsof dat ding de sleutel tot het universum bevat. De rust wordt hooguit verstoord door een enkele verdwaalde toerist, die toch echt even dacht dat hij zijn fiets overdekt kon stallen. Maar het is die AOW’ers gegund. Alleen bij echt hoog water even opletten dat ze in hun verdoofde toestand niet gewoon grinnikend wegdrijven.

Janus